Jak pracować z pompą samozasysającą: etapy uruchamiania, czas zalewania i usuwanie usterek

Jak pompa samozasysająca faktycznie usuwa powietrze z przewodu ssącego

Bezuszczelkowa, samozasysająca pompa serii WFB podnosząca wodę na odległość 4 m od studzienki zwykle osiąga pełny przepływ w ciągu 45 do 90 sekund. Jeśli po trzech minutach ciśnienie tłoczenia jest nadal stałe, zatrzymaj silnik. Pompa, która nieustannie szuka wycieku powietrza, nagrzeje się, zużyje swoje obracające się części i nadal nic nie będzie dostarczać, a przyczyna leży w przeważającej większości przypadków po stronie ssawnej.

Powód, dla którego dominuje strona ssąca, jest prosty. Pompa samozasysająca nie jest pompą próżniową. Nie ma obok niego oddzielnego urządzenia do uzdatniania powietrza. Wykorzystuje ciecz znajdującą się już we własnej obudowie do wyciągania powietrza z rury ssącej w wielokrotnych przejściach. Wszystko, co wpuszcza powietrze z powrotem lub zmniejsza objętość cieczy dostępnej w tych przejściach, spowalnia proces lub całkowicie go zatrzymuje.

Wewnątrz obudowy znajduje się powiększona komora zalewowa, która otacza wirnik i znajduje się nad nim. Przed pierwszym uruchomieniem komorę tę należy napełnić cieczą poprzez korek zalewowy do momentu osiągnięcia zaznaczonego poziomu lub przepełnienia. Zmagazynowana ciecz jest jedynym narzędziem, jakim pompa dysponuje do przemieszczania powietrza.

Po uruchomieniu silnika wirnik wyrzuca zgromadzoną ciecz na zewnątrz. Ciśnienie na oczku wirnika spada poniżej ciśnienia atmosferycznego, w związku z czym powietrze z przewodu ssawnego jest zasysane i mieszane z cieczą. Mieszanina jest wtłaczana do komory separacyjnej po stronie tłocznej, gdzie ulega spowolnieniu, powietrze oddziela się i uchodzi przez króciec tłoczny, a ciecz opada z powrotem do ucha wirnika i zostaje ponownie wyrzucona. Każde przejście usuwa część słupa powietrza z przewodu ssawnego. Gdy linia jest pełna cieczy, zalewanie jest zakończone, a ciśnienie tłoczenia wzrasta do punktu pracy.

Cykl ten wyjaśnia trzy rzeczy, które operatorzy często mylą. Czas zasysania jest proporcjonalny do ilości powietrza, które należy usunąć, dlatego długi lub zbyt duży przewód ssący trwa dłużej niż krótki, bezpośredni. Niewielki wyciek powietrza, który nigdy nie zostanie wykryty podczas próby ciśnieniowej, może wydłużyć czas o minutę lub więcej, ponieważ pompa napełnia tę samą rurę. Poziom cieczy w osłonce ma równie duże znaczenie jak jakakolwiek część mechaniczna, ponieważ w przypadku w połowie wypełnionej osłonki dostępnych jest mniej przejść na minutę.

Bezuszczelkowa konstrukcja eliminuje jedno z największych źródeł problemów. W pompach WFB i podobnych nieuszczelnionych pompach samozasysających wał nie przechodzi przez ściankę obudowy na uszczelce obrotowej, zatem nie ma powierzchni uszczelnienia mechanicznego, która mogłaby zostać nacięta, dławika, z którego mogłaby kapać woda, ani wnęki uszczelnienia, z której mogłoby ulatniać się powietrze. W pompach, które korzystają z uszczelnienia mechanicznego, uszczelnienie ulega normalnemu zużyciu i staje się ścieżką powietrza po zużyciu powierzchni czołowych.

Różnica pojawia się już przy uruchomieniu. The nieuszczelniona, automatyczna pompa samozasysająca Rodzina jest przeznaczona do zastosowań, w których przewód ssawny jest długi, pompa znajduje się nad powierzchnią cieczy i nie ma nikogo, kto mógłby ponownie napełnić obudowę podczas każdej zmiany.

Wydajność gruntowania jest mierzalna i warto wpisać liczby do protokołu uruchomienia. Poniższa tabela podaje realistyczne zakresy dla czystej wody o temperaturze 20 stopni Celsjusza przy obudowie naładowanej do zaznaczonego poziomu i przewodzie ssącym o jeden rozmiar większym niż wlot pompy.

Kontrole przed uruchomieniem decydujące o tym, czy pompa w ogóle zostanie zalana

Większość awarii zalewania ma miejsce przed włączeniem silnika. Sześć kontroli zajmuje około dziesięciu minut i usuwa większość z nich.

Seria bezuszczelkowych pomp samozasysających WFB Seria bezuszczelkowych pomp samozasysających do zastosowań chemicznych, komunalnych i oczyszczania wody; konstrukcja bez uszczelnienia zmniejsza ryzyko wycieku podczas zalewania i konserwacji. Zobacz produkt →

Dwie z tych kontroli zasługują na stałe miejsce w rutynie operatora: poziom obudowy i szczelność przewodu ssawnego. Między nimi stanowią większość połączeń rozpoczynających się od pompy, która nie podnosi wody.

Sekwencja początkowa, krok po kroku

Poniższa procedura dotyczy poziomej pompy samozasysającej na mokrej studzience z zaworem stopowym, która pokrywa większość zadań związanych z drenażem, transportem i ściekami. Instalacje pionowe i z długim wałem kierują się tą samą logiką, przy czym zawory są rozmieszczone inaczej.

1. Upewnij się, że pompa jest naładowana do zaznaczonego poziomu. Jeżeli od ostatniego uruchomienia obudowa została opróżniona, napełnij ją ponownie przez korek zalewowy.
2. Otwórz całkowicie zawór ssący i pozostaw go otwartym. Dławienie strony ssawnej pompy samozasysającej powoduje kawitację i spowalnia cykl usuwania powietrza.
3. Ustawić zawór wylotowy na jedną czwartą do jednej trzeciej otwarcia. Powietrze łatwiej opuszcza obudowę przy niskim ciśnieniu wstecznym.
4. Sprawdź, czy przewód tłoczny nie jest już wypełniony cieczą pod ciśnieniem z innego źródła. Wypływ pod ciśnieniem może wepchnąć wodę z powrotem do obudowy i zalać komorę zalewową.
5. Uruchom silnik i obserwuj amperomierz, a nie rurę. Podczas obsługi powietrza prąd znajduje się w pobliżu stanu jałowego; w miarę napływu cieczy wznosi się ona w kierunku punktu pracy.
6. Posłuchaj zmiany w notatce. Mieszanka powietrza i cieczy wytwarza szorstki, wznoszący się dźwięk, który staje się stabilny i cichy, gdy wylatuje ostatnie powietrze.
7. Obserwuj manometr ciśnienia tłoczenia. Powinien zacząć się wspinać w oczekiwanym oknie zalewania z powyższej tabeli.
8. Jeśli w ciągu trzech do pięciu minut nie nastąpi wzrost ciśnienia, zatrzymaj silnik i sprawdź. Dalsza praca bez przepływu cieczy powoduje nagrzanie obudowy i uszkodzenie uszczelek, łożysk i pierścieni ślizgowych.
9. Po ustaleniu przepływu powoli otwórz zawór spustowy do punktu pracy. Ustawić przepływ za pomocą zaworu tłocznego, nigdy za pomocą zaworu ssawnego.
10. Zarejestrować podciśnienie na ssaniu, ciśnienie tłoczenia i prąd silnika w punkcie pracy. Porównaj je z opublikowaną krzywą dla modelu pompy.
11. Sprawdź obszar uszczelnienia i dławik. Uszczelnienie mechaniczne nie powinno wykazywać widocznego strumienia, a uszczelniony dławik powinien kapać powoli i równomiernie, a nie wysychać.
12. Po trzydziestu minutach stabilnej pracy sprawdź ręcznie lub za pomocą termometru kontaktowego temperaturę obudowy łożyska i posłuchaj, czy nie pojawiają się nowe wibracje lub hałasy.

Jak normalnie wygląda na wskaźnikach

Zapisy dotyczące uruchomienia są przydatne tylko wtedy, gdy operator wie, które odczyty wskazują na prawidłowe działanie. W przypadku pompy podnoszącej 4 m czystej wody w punkcie projektowym typowy jest następujący schemat.

• Manometr podciśnienia ssania: stały odczyt pomiędzy 0,02 a 0,05 MPa, bez gwałtownych wahań. Wskaźnik, który mocno się waha, sugeruje, że pompa zasysa ślimaki powietrza.
• Manometr tłoczenia: stały na poziomie ciśnienia projektowego lub w jego pobliżu, z niewielkim spadkiem w miarę wzrostu przepływu przez otwarty zawór tłoczny.
• Amperomierz: prąd pełnego obciążenia na tabliczce znamionowej lub niższy, stabilny po zakończeniu zalewania. Odczyt, który rośnie powoli podczas cyklu, zwykle oznacza, że ​​ciecz się nagrzewa lub wypływ jest nadmiernie dławiony.
• Przepływ: w granicach plus minus dziesięć procent wartości projektowej, mierzony w punkcie pracy.
• Dźwięk i wibracje: równomierne, bez trzasków wskazujących na kawitację lub rytmicznych stuków wskazujących na problemy z łożyskiem lub wyosiowaniem.
• Obszar uszczelnienia: suchy na uszczelnieniu mechanicznym lub kontrolowany kapanie na uszczelnionym dławiku.

Odchylenie od tego wzorca jest najwcześniejszym ostrzeżeniem, jakie daje pompa samozasysająca. Rosnące podciśnienie przy spadającym ciśnieniu tłoczenia wskazuje na zablokowany filtr siatkowy lub częściowo zamknięty zawór ssawny. Spadające podciśnienie przy niezmienionym ciśnieniu tłoczenia zwykle oznacza, że ​​poziom źródła ssania spadł i pompa zaczyna zasysać powietrze. Prąd narastający przy niezmienionych punktach przepływu ze względu na opór mechaniczny lub wyższą lepkość cieczy niż została dobrana dla pompy.

Dlaczego czas zalewania zmienia się po uruchomieniu

Pompa, która podczas rozruchu została zalana w 60 sekund, a obecnie zajmuje cztery minuty, nie zmieniła swojej konstrukcji. Coś się zmieniło w systemie. Poniższa tabela pokazuje względny udział typowych przyczyn, mierzony na podnośniku o wysokości 4 m i objętości ssania 22 litrów.

Ranking jest spójny we wszystkich instalacjach i jest to powód, dla którego sprawdzana jest linia ssawna przed wirnikiem. Naprawa wycieku z uszczelki nic nie kosztuje, a powoduje więcej opóźnień niż zużyty wirnik. Zużycie wewnętrzne ma jednak znaczenie i zmienia kształt krzywej, a nie punkt początkowy: pompa z otwartym luzem pierścienia ślizgowego traci zarówno prędkość zalewania, jak i wysokość szczytową.

Czynniki wpływające na czas zalewania wodą, w tym temperatura i geometria rury, zostały omówione bardziej szczegółowo w tej nocie czynniki wpływające na czas zalewania , z którym warto zapoznać się wraz z protokołem uruchomienia.

Tabela usterek: objaw, prawdopodobna przyczyna, działanie naprawcze

Diagnostyka terenowa działa najlepiej, gdy objaw zostanie dopasowany do najbardziej prawdopodobnej przyczyny przed demontażem jakiejkolwiek części. Poniższa tabela zawiera najczęściej zgłaszane usterki w instalacjach samozasysających.

Koperta robocza: praca na sucho, ciała stałe, temperatura i lepkość

Zdolność samozasysania i tolerancja na pracę na sucho to dwie różne właściwości, a ich pomylenie jest kosztowne. Pompa, która sama pobiera zastrzyk, nadal potrzebuje płynu wewnątrz obudowy, aby ochłodzić i nasmarować obracające się części. Dziesięć do sześćdziesięciu sekund pracy na samym powietrzu podczas normalnego cyklu zalewania jest nieszkodliwe. Dziesięć minut to nie to.

Tam, gdzie proces nie może zagwarantować cieczy na ssaniu, dwie opcje działają niezawodnie. Pierwszym z nich jest kontrola poziomu cieczy, która zatrzymuje silnik przed opróżnieniem miski olejowej za pomocą wyłączników pływakowych lub elektrod podłączonych do rozrusznika. Drugi to konstrukcja tolerująca przerywaną pracę na sucho, co jest jednym z powodów, dla których bezuszczelkowa konstrukcja WFB jest powszechna w instalacjach drenażowych i ściekowych: bez obrotowej powierzchni uszczelniającej, która mogłaby zarysować powierzchnię, awaria w przypadku krótkiej pracy na sucho jest znacznie mniej dotkliwa.

Wysokowydajna automatyczna pompa samozasysająca GJB Automatyczna pompa samozasysająca z inteligentnym sterowaniem i zwartą konstrukcją pionową, dostosowana do zastosowań chemicznych, farmaceutycznych, kanalizacyjnych i nawadniających z różnymi materiałami. Zobacz produkt →

Postępowanie z ciałami stałymi to osobna kwestia wyboru. Samozasysające pompy do zastosowań śmieciowych przepuszczają kulki o średnicy od około 25 mm do 76 mm, w zależności od modelu i typu wirnika, a filtr siatkowy na przewodzie ssawnym musi być wystarczająco gruby, aby nie zatykał tych samych ciał stałych. W przypadku szlamu materiał wirnika i luz pomiędzy wirnikiem a płytą ścieralną decydują o trwałości użytkowej w większym stopniu niż rozmiar pompy.

• Lepkość: odśrodkowe pompy samozasysające działają najlepiej poniżej około 100 cSt. Poza tym przepływ i wysokość podnoszenia szybko spadają, a pompa wyporowa jest zwykle lepszą odpowiedzią.
• Temperatura: osłonki standardowe nadają się do cieczy o temperaturze do około 80 stopni Celsjusza. Ponadto należy określić łożyska wysokotemperaturowe, odpowiednie uszczelki i uszczelkę zgodną z płynem i spodziewać się wydłużenia czasu zalewania w miarę wzrostu ciśnienia pary.
• Zanurzenie na ssaniu: utrzymywać co najmniej półtora średnicy rury z cieczą powyżej wlotu ssania, aby zapobiec tworzeniu się wirów i ściąganiu powietrza w dół.
• Dodatnia wysokość ssania netto: zawsze należy zachować margines co najmniej 0,5 m powyżej wymaganej wartości, a w przypadku gorących płynów większy.
• Cykl pracy: ciągła praca jest normalna. Częste cykle uruchamiania i zatrzymywania obciążają silnik i uszczelkę, dlatego należy dobrać zbiornik kontrolny tak, aby zapewniał co najwyżej cztery uruchomienia na godzinę.

Wyłączenie, wstrzymanie i ponowne uruchomienie

Zatrzymuj pompę samozasysającą za każdym razem w ten sam sposób, ponieważ niespójne wyłączenie powoduje, że krótki restart staje się pełnym cyklem zalewania.

1. Powoli zamknij zawór tłoczny, aby zmniejszyć przepływ bez powodowania wzrostu ciśnienia w rurociągu.
2. Zatrzymaj silnik i poczekaj, aż pompa wybiegnie. Nie uruchamiaj ponownie w ciągu trzydziestu sekund; płyn w osłonce musi się osadzić.
3. Jeśli pompa ma wkrótce zostać ponownie uruchomiona, pozostaw zawór ssawny otwarty, aby obudowa i przewód ssący pozostały zalane.
4. W przypadku dłuższego postoju należy odciąć tłoczenie za pomocą zaworu zwrotnego, utrzymywać naładowaną obudowę i ręcznie obracać wał co dwa tygodnie, jeśli pompa była na biegu jałowym, a ciecz ma tendencję do osiadania.
5. Opróżnij obudowę, obudowę uszczelnienia i płaszcz chłodzący przed mrozem. Uwięziony płyn rozszerzający się wewnątrz obudowy może spowodować jej pęknięcie.
6. W przypadku pracy ze ściekami przepłucz obudowę po wyłączeniu, jeśli ciecz ma tendencję do osadzania się ciał stałych, i jednocześnie wyczyść filtr siatkowy.

Ponowne uruchomienie po długim okresie bezczynności zasługuje na własną rutynę. Obróć wał ręcznie, aby upewnić się, że nic się nie zatarło, sprawdź, czy obudowa jest nadal naładowana, upewnij się, że zawór spustowy znajduje się w pozycji zalewania, a następnie potraktuj rozruch jako pierwszy rozruch. Jeżeli pompa nie była używana przez wiele miesięcy, należy spodziewać się dłuższego czasu zalewania przy pierwszym uruchomieniu i uważniej niż zwykle obserwować amperomierz.

Częstotliwość konserwacji zapewniająca niezawodność gruntowania

Pompy samozasysające rzadko ulegają nagłej awarii. Tracą wydajność w małych krokach, a przyrosty są widoczne w rutynowych kontrolach.

Dwa pomiary są warte więcej niż jakakolwiek kontrola wzrokowa. Luz pierścienia ślizgowego, mierzony szczelinomierzem przez otwór ssący, informuje, czy pompa nadal może wytworzyć podciśnienie potrzebne do szybkiego zasysania. Trend wibracji łożyska informuje, czy problem mechaniczny pojawia się na kilka tygodni przed jego awarią. Obydwa są łatwe do zrozumienia i oba należą do pisemnego dziennika.

Określanie pompy samozasysającej do rzeczywistych warunków pracy

W arkuszu specyfikacji można uniknąć większości problemów operacyjnych lub je stworzyć. Pompa wybrana wyłącznie na podstawie przepływu i wysokości podnoszenia będzie źle zalana i szybko się zużyje, jeśli parametry ssania i właściwości cieczy pozostaną puste.

• Przepływ i wysokość podnoszenia całkowitego w punkcie pracy, a nie w maksymalnym punkcie krzywej.
• Rzeczywista wysokość ssania od powierzchni cieczy do linii środkowej pompy plus długość i średnica przewodu ssącego.
• Dane dotyczące płynów: ciężar właściwy, lepkość, temperatura, pH, wielkość i stężenie cząstek stałych oraz to, czy ciecz ma tendencję do tworzenia piany.
• Materiał konstrukcyjny: żeliwo do wody neutralnej, stal nierdzewna lub gatunki stopowe do zastosowań chemicznych i obciążonych solą, materiały hartowane do zawiesin ściernych.
• Metoda uszczelnienia: uszczelnienie mechaniczne z odpowiednim spłukiwaniem lub konstrukcja bez uszczelnień do zastosowań, w których występuje duże ryzyko wnikania powietrza lub pracy na sucho.
• Dane silnika: moc z odpowiednim marginesem obsługi, napięcie, klasa obudowy i klasa izolacji, z konstrukcją przeciwwybuchową, jeśli wymaga tego otoczenie.
• Sterowanie i zabezpieczenia: kontrola poziomu pływaka lub elektrody, zabezpieczenie przed pracą na sucho i przetwornica częstotliwości, jeśli obciążenie zmienia się w ciągu dnia.

Seria pomp samozasysających o wysokiej wydajności GZB Energooszczędna pompa samozasysająca z labiryntowym uszczelnieniem przepływu powietrza i brakiem zużycia uszczelnienia mechanicznego, do transportu chemikaliów, oczyszczania ścieków, odwadniania i nawadniania kopalń. Zobacz produkt →

Kwestia energii również należy do specyfikacji. Pompa samozasysająca pracująca znacznie na prawo od punktu najlepszej wydajności, zużywa więcej mocy przy tym samym przepływie i mocniej obciąża łożyska. Dostosowanie wirnika lub zmiana prędkości napędu często przywraca różnicę w ciągu roku, szczególnie w przypadku zadań związanych z chłodzeniem, przesyłem i drenażem, które działają w sposób ciągły.

Jak testy fabryczne eliminują niespodzianki związane z gruntowaniem przed dostawą

Zachowanie podczas zalewania można zmierzyć na stanowisku testowym, a pompy, które są testowane pod względem wydajności przed wysyłką, docierają na miejsce ze znacznie mniejszą liczbą problemów z uruchomieniem. Kompleksowa platforma do testowania pomp może zweryfikować charakterystykę przepływu, podnoszenia, mocy i zalewania w szerokim zakresie rozmiarów, zamiast polegać na kontroli w jednym miejscu.

Po stronie produkcyjnej oznacza to możliwość testowania obejmującą średnice pomp od około 32 mm do 1200 mm, moc silnika od 1,1 kW do 1200 kW i napięcia zasilania od 380 V do 10 kV. Platforma o takim zasięgu umożliwia weryfikację tej samej rodziny pomp w małych jednostkach przesyłowych i dużych maszynach odwadniających lub procesowych bez konieczności wysyłania zamówienia klienta do strony trzeciej.

Zdolność produkcyjna ma znaczenie z tego samego powodu. Dwie bazy produkcyjne o łącznej powierzchni niemal 60 000 metrów kwadratowych, sześć warsztatów produkcyjnych, dwa warsztaty montażowe i jeden dedykowany warsztat testowy, wyposażone w ponad 160 zestawów sprzętu do obróbki, pozwalają na pracę obudowy i wirnika, montaż i weryfikację wydajności pod jednym dachem. Prace projektowe przeprowadzone z uniwersyteckimi zespołami badawczymi ds. technologii płynów uwzględniają geometrię wirnika, która jest częścią decydującą zarówno o szybkości, jak i wydajności zalewania.

Dla kupującego wartość praktyczna jest prosta. Wraz z dostawą należy poprosić o protokół testu: przepływ w punkcie pracy, wysokość podnoszenia, pobierana moc oraz czas zalewania zmierzony na stanowisku pracy. Te cztery liczby mówią Ci, czy pompa zainstalowana na Twoim fundamencie będzie zachowywać się tak, jak obiecano w obliczeniach doboru.

Często zadawane pytania

Czy pompa samozasysająca może pracować na sucho?

Tylko na krótko. Pompa potrzebuje cieczy w obudowie, aby wytworzyć podciśnienie, które zasysa powietrze z przewodu ssawnego i odprowadza ciepło z uszczelnienia i łożysk. Częścią projektu są krótkie okresy suszenia trwające od dziesięciu do sześćdziesięciu sekund podczas normalnego cyklu gruntowania. Praca na sucho przez kilka minut spowoduje uszkodzenie uszczelek, pierścieni ślizgowych i łożysk, dlatego należy montować poziome zabezpieczenie przed pracą na sucho tam, gdzie dopływ cieczy jest zawodny.

Jak długo powinno trwać gruntowanie?

W przypadku czystej wody o temperaturze 20 stopni Celsjusza z prawidłowo naładowaną obudową należy oczekiwać od 25 do 45 sekund na wysokości 2 m, od 45 do 90 sekund na wysokości 4 m i od 90 do 150 sekund na 6 m. Dłuższe przewody ssące i wyższe podniesienia zwiększają te liczby. Wszystko, co przekracza mniej więcej dwukrotność oczekiwanego czasu, wskazuje na przedostawanie się powietrza, zablokowany filtr siatkowy lub niewystarczający ładunek obudowy.

Czy pompa potrzebuje zaworu stopowego?

Jeśli pompa znajduje się nad powierzchnią cieczy, zawór stopowy utrzymuje zalanie przewodu ssącego i obudowy pomiędzy przystankami, więc następny rozruch jest krótki. Bez tego linia zacznie spływać z powrotem i każdy rozruch stanie się pełnym cyklem zalewania. Zawór stopowy musi być prawidłowo osadzony; zużyte gniazdo zamienia zamknięty przewód w nieszczelny, a pompa zachowuje się tak, jakby w ogóle nie miała zaworu stopowego.

Dlaczego pompa traci siłę zasysania po wielu godzinach normalnej pracy?

Dwie przyczyny obejmują większość przypadków. Wir tworzący się na wlocie ssawnym ściąga powietrze z powierzchni, gdy poziom w zbiorniku spada, a złącze, które utrzymuje się w warunkach statycznych, może lekko się otworzyć pod panującą próżnią. Zwiększ zanurzenie lub zamontuj przegrodę, a następnie sprawdź złącza ssące podczas pracy pompy.

Czy mogę kontrolować przepływ za pomocą zaworu ssącego?

Nie. Dławienie strony ssawnej powoduje obniżenie ciśnienia w oczku wirnika i popycha pompę w kierunku kawitacji, co objawia się hałasem, wibracjami oraz szybkim zużyciem wirnika i obudowy. Kontroluj przepływ za pomocą zaworu tłocznego, przetwornicy częstotliwości lub poprzez dostrojenie wirnika na etapie doboru.

Jaka jest różnica pomiędzy pompą samozasysającą bez uszczelnienia a pompą samozasysającą z uszczelnieniem mechanicznym?

Pompa z uszczelnieniem mechanicznym ma uszczelnienie obrotowe w miejscu, w którym wał przechodzi przez obudowę; działa dobrze, gdy ciecz jest czysta, uszczelka jest prawidłowo przepłukana i unika się pracy na sucho. Bezuszczelkowa konstrukcja całkowicie eliminuje tę penetrację, co eliminuje uszczelnienie jako ścieżkę powietrza i zmniejsza wrażliwość na krótkie okresy suszy. Konstrukcja bez uszczelnień jest powszechna, gdy pompa podnosi się ze studzienki i uruchamia się automatycznie.

Na jaką wysokość może podnieść wodę pompa samozasysająca?

Teoretycznie ciśnienie atmosferyczne utrzymuje około 10,3 m wody na poziomie morza. W praktyce straty tarcia, ciśnienie pary cieczy i wymagana dodatnia wysokość ssania netto zmniejszają ją do około 6 do 7 m w przypadku czystej zimnej wody i mniej w przypadku gorących lub lotnych cieczy. Większość przemysłowych modeli samozasysających ma głębokość od 4 do 6 m, a przebywanie w tym zakresie zapewnia szybkie i niezawodne zalewanie.